Vuurkind

Hoogstimulatief kind

Hoogstimulatief kind

Een hoogstimulatief kind is een hooggevoelig kind met een sterke wil. Ze worden ook vaak strong-willed genoemd, pittige kinderen of zoals ik ze vol bewondering noem: Vuurkinderen.

Anders dan een hoogsensitief kind zal een hoogstimulatief kind veel uitbundiger reageren op prikkels, emoties en ervaringen. Een hoogsensitief kind houdt alles wat het ervaart vaak wat langer vast of past zich eenvoudiger aan om de sfeer goed te houden.

Een hoogstimulatief kind kan doorgaans niet anders dan alles wat het ervaart, teveel is of opmerkt eruit te gooien. Dit leidt in het dagelijks leven vaak tot uitbarstingen, driftbuien, hevige emoties, niet luisteren en meer. Zeker als het kind overprikkeld of uit balans is zal dit gedrag in heftigere mate aanwezig zijn. Zodra het gedrag een dagelijkse voorkomt, is het tijd om hier anders naar te kijken en mee om te gaan.

Een hoogstimulatief kind heeft iets anders nodig dan een hoogsensitief kind.


Ze ervaren anders, voelen anders en uiten zich anders. Het is dus logisch dat beide een andere benadering nodig hebben.

Je als ouder of verzorger inlezen in wat een hoogstimulatief kind is en wat het nodig heeft brengt alleen al rust. Zodra je gaat begrijpen wat er in het kind gebeurt is het ook makkelijker om hier in het moment van frustratie afstand van te nemen. Daarom hou ik me veel bezig met het verspreiden van informatie over hoogstimulatieve kinderen.

Nog te vaak worden deze kinderen niet begrepen of krijgen ze de welbekende ADHD-stempel, met alle gevolgen van dien. Anders kijken naar het kind en het gedrag biedt rust, begrip, verbinding en bovenal geef je het kind het vertrouwen om zichzelf te mogen zijn.

Ik schreef eerder een blog over de kenmerken van een hoogstimulatief en een hoogsensitief kind. Ook heb ik eerder geschreven over hoe verder te kijken vanaf het moment dat je doorkrijgt dat jouw kind hooggevoelig is. Het verder kijken naar het type hooggevoeligheid is een stap die vaak wordt vergeten, maar o zo nodig is om meer rust in huis te krijgen. Daarom schreef ik ook hier een blog over, ‘Mijn kind is hooggevoelig en nu’.

De valkuil van veel ouders met een hoogstimulatief kind is dat ze zoeken naar tips of hulp over hooggevoelige of hoogsensitieve kinderen. Natuurlijk werken sommige tips wel, maar de meeste tips zijn niet geschikt voor hoogstimulatieve kinderen. Zij zijn nu eenmaal anders, zien anders, voelen anders, reageren anders, gedragen anders.

Veel ouders zoeken zich een ongeluk op Google, omdat ze met hun handen in het haar zitten, volgen met de beste bedoelingen allerlei trainingen, maar uiteindelijk helpt het niet of slechts tijdelijk.



Anders kijken naar een kind, zien hoe het is, wat het nodig heeft en wat het met het gedrag probeert te vertellen is dé grote veranderaar. Dat heb ik wel gemerkt in de jaren dat ik gezinnen met hoogstimulatieve kinderen begeleid.

Het mooie, en tegelijk meest frustrerende, van een hoogstimulatief kind is dat zij alles eruit gooien. Ze zijn supergevoelig en voelen niet alleen wat jij voelt, ze voelen ook wat jij al jaren wegstopt. De grootste wens van elk kind is dat hun ouders gelukkig zijn en van hen houden. Daarom zal een hoogstimulatief kind, zeker als het verbonden is aan het element vuur, er alles aan doen om de ouder te vertellen waar ze aan mogen werken, wat ze weggestopt hebben, voorbij aan zijn gegaan. Niet met woorden, maar met gedrag.

Bijvoorbeeld: Jij hebt als ouder moeite om over je gevoelens te praten en kropt alles op. Een hoogstimulatief kind laat jou dan zien dat het oké is om je gevoel te uiten. Supermooi natuurlijk. Maar in de praktijk gaat het kind op heftige wijze zijn emoties laten zien, dat ziet er veelal uit als driftbuien en woede-uitbarstingen.

Een ander voorbeeld is dat als jij als ouder vaak jezelf wegcijfert en je steeds over je eigen grenzen heengaat, jouw hoogstimulatieve kind er een uitdaging van maakt om continu jouw grenzen te verleggen. De dieper liggende oorzaak hier is dat je kind je wil vertellen je eigen grenzen te bewaken. Dat ziet er in het dagelijks leven meestal uit als een kind dat nooit luistert, altijd wat extra’s vraagt of blijft drammen.

Een hoogstimulatief kind houdt er sowieso van om eigen grenzen en die van andere te ontdekken en vergroten, maar als het kind uit ‘balans’ is zal dit gedrag veel groter worden.


Deze tekst heeft auteursrecht. Neem contact op via laura@vuurkind.nl voor toestemming.

Scroll naar top
Vragen, tips of advies?